میلاد ریانی اصفهانی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ میلاد ریانی اصفهانی
آرشیو وبلاگ
      دانایی زیبایی نیکویی (میلاد ربانی اصفهانی)
درست خواندن قرآن ( فیه ما فیه) نویسنده: میلاد ریانی اصفهانی - سه‌شنبه ٢٧ مهر ۱۳۸٩

 

ابن مَقری قران را درست می خواند. آری، صوت قران را درست می خواند، ولیکن از معنی بی خبر. دلیل بر آن که، حالی که معنی را می یابد رد می کند، به نابینایی خواند.

همچون کودکان که با گردکان بازی می کنند، چون مغز گردکان یا روغن گردکان به ایشان دهی، رد کنند که کردگان ان است که جغ جغ کند!! این را بانگی و جغ جغ نیست!  آخر، خزاین خدای بسیار است و علمهای خدای بسیار. اگر قران را به دانش می خوانَد، قران دیگر را چرا رد می کند؟

با مقری ای تقریر می کردم که قران می گوید: قل لو کان البحر مدادا لکلمات ربی لنفذ البحر قبل ان تنفذ کلمات ربی. ( ظاهر بینان کوته نظر را بگوی که اگر دریا مرکب شود تاکلمات پروردگار تو را برنگارد بی گمان اب دریا پایان اید و کلمات پروردگار همچنان باقی ماند، هر چند دریای دیگری نیز به مدد اورند.) اکنون به پنجاه درمسنگ ( واحد وزن) مُرکب این قران را توان نبشتن. این رمزی است از علم خدای، همه علم خدای این نیست. عطاری در کاغذ پاره ای دارو نهاد، تو گویی همه دکان عطار اینجاست!! این ابلهی باشد. آخر، زمان موسی و عیسی و غیر هما قران بود، کلام خدا بود، به عربی نبود.

تقریر این می دادم، دیدم در آن مقری اثر نمی کرد، ترکش کردم.

** مقری به معنای خواننده است، بالاخص قاری و تلاوت کننده قران. سخن مولانا به همه خوانندگان( قاریان) قران است که در تلاوت صحیح ایات منتهای سعی مبذول می دارند و حتی ممکن است بر معنای ظاهری ایات واقف شوند اما از جان قران بیخبرند، بدین نشان که اگر سخن خدا به زبان دیگر با ایشان گفته شود نپذیرند. حکم خدای را زیر پای نهند و کتاب او را بر سر گیرند و بهترین تمثیل حال ایشان در قران، سوره جمعه، امده است:

 وصف انان که از ((برکات)) ان بهره نبردند

در مثل، به حماری ماند

که بار کتاب بر پشت وی نهند ( و او را از ان هیچ بهره جز گرانی نباشد)

مولانا در مثنوی ایه فوق را چنین تفسیر کرده است:

سالها گوید خداآن نان خواه      همچو خر مصحف کشد از بهر کاه

گفت ایزد (( یحمل اسفارهُ))     بار باشد علم کان نبود ز هو

علم های اهل تن احمالشان    علمهای اهل دل حمالشان

یعنی علم و معارف قرانی برای اهل دل همچون  مَرکب است که ایشان بر ان سوارند و به نیروی ان طی طریق می کنند، و اهل ظاهر و دنیا طلبان را همچون بار گران است که انان را سنگین دل و مغرور و خودبین می سازد.

و مقصود حافظ که  که گفت:

عشقت رسد به فریاد، ور خود به سان حافظ

قران زبر بخوانی در چهارده روایت

 این است که حتی اگر قران را از حفظ با چارده روایت فروخوانی واز عشق حق خالی باشی، رستگار نخواهی بود، مگرانکه عشق تو را دریابد و به فریاد تو رسد، اما:

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد

باالله کز آفتابِ فلک خوب تر شوی   حافظ

فیه ما فیه - شرح از دکتر الهی قمشه ای - کتاب ٣۶۵ روز با مولانا

  نظرات ()
مطالب اخیر ای یوسف خوش نام ما، خوش می روی بر بام ما ( مولانا، شرح دکتر دینانی) سوره انعام ( دکتر الهی قمشه ای) یوتوپیا (توماس مور) موسی و ابلیس ( شیخ احمد غزالی) نیایش ( دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی) دستهایم را دوست دارم ( میلاد ربانی اصفهانی) قدر استادِ نکو دانستن،حیف استاد به من یاد نداد ( استاد ملکیان) عدالت و راستی ( ایه هشت سوره مائده) سه نوع عشق ( مصطفی ملکیان) معنی تکبیر ( علامه تقی جعفری)
کلمات کلیدی وبلاگ  
دوستان من وب سایت رسمی دکتر حسین الهی قمشه ای وب سایت اختصاصی دکتر سروش سایت فرهنگی نیلوفر وب سایت اختصاصی دکتر ارش نراقی وبلاگ اختصاصی مهندس بازرگان سخنرانی های صوتی و تصویری دکتر الهی قمشه ای دانلود 100 کتاب برتر جهان از نگاه دکتر الهی قمشه ای دانلود کتابهای صوتی اشراق اخبار فناوری اطلاعات طراح قالب