میلاد ریانی اصفهانی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ میلاد ریانی اصفهانی
آرشیو وبلاگ
      دانایی زیبایی نیکویی (میلاد ربانی اصفهانی)
اگر قران را به دانش می خواند، قران دیگر را چرا رد می کند؟ ( مولانا) نویسنده: میلاد ریانی اصفهانی - جمعه ٢ اردیبهشت ۱۳٩٠

 

 

ابن مُقری قران درست می خواند. آری، صورت قران را درست می خواند، ولیکن از معنی بی خبر. دلیل بر ان که حالی که معنی را می یابد رد می کند، به نابینایی می خواند. نظیرش مردی در دست قُندُز دارد؛ قندزی دیگر از ان بهتر اورند، رد می کند. پس دانستیم قندز را نمی شناسد. کسی این را گفته است که قندز است؛ او به تقلید به دست گرفته است. همچون کودکان که با گردکان بازی می کنند، چون مغز گردکان یا روغن گردکان به ایشان بدهی، رد کنند که گردکان آن است که جغ جغ کند! این را بانگی و جغ جغ نیست!

 آخر خزاین خدای بسیار است و علمهای خدای بسیار. اگر قران را به دانش می خواند، قران دیگر را چرا رد می کند؟

با مقری ای تقریر می کردم که قران می گوید که : قل لو کان البحر مدادا لکمات ربی لنفذ البحر قبل ان تنفد کلمات ربی. اکنون به پنجاه درمسنگ مرکب این قران را توان نبشتن.این رمزی است از علم خدای؛ همه علم خدا تنها نیست. عطاری در کاغذ پاره ای دارو نهاد؛ تو گویی همۀ دکان عطار اینجاست!! این ابلهی باشد. آخر زمان موسی و عیسی و غیرهما قران بود، کلام خدا بود، به عربی نبود. تقریر می دادم، دیدم در ان مقری اثر نمی کرد، ترکش کردم.

**** مقری به معنی خواننده است، بالاخص به قاری و تلاوت کننده قران اطلاق میشود. سخن مولانا با همه قاریان و خوانندگان قران است که در تلاوت صحیح ایات منتهای سعی مبذول می دارند و حتی ممکن است بر معنای ظاهری ایات واقف شوند اما از جان قران بیخبرند، بدین نشان که اگر سخن خدا به زبان دیگر با ایشان گفته شود نپذیرند. حکم خدای را زیر پای نهند و کتاب او را بر سر گیرند و بهترین تمثیل حال ایشان در قران سوره جمعه، امده است:

وصف انان که بار علم تورات بر دوش گرفتند

و در عمل از "برکات" ان بهره نبردند

در مثل، به حماری ماند

که بار بر پشت وی نهند

( و او را از آن هیچ بهره جز گرانی نباشد)

مولانا در مثنوی ایه فوق را چنین تفسیر کرده است:

سالها گوید خدا ان نان خواه

همچو خر مصحف کشد از بهر کاه

گفت ایزد " یحمل اسفاره"

بار باشد علم کان نبود ز هو

علمهای اهل تن احمالشان

علمهای اهل دل حمالشان

یعنی علم و معارف قرانی برای اهل دل همچون مرکب است که ایشان بر آن سوارند و به نیروی آن طی طریق می کنند و اهل ظاهر و دنیا طلبان را همچون بار گران است که آنان را سنگین دل و مغرور و خودبین می سازد.

و مقصود حافظ که گفت:

 عشقت رسد به فریاد ور خود بسان حافظ

قران زبر بخوانی در چارده روایت

 این است که حتی اگر قران را از حفظ با چارده روایت فروخوانی و از عشق حق خالی باشی، رستگار نخواهی بود، مگر انکه عشق تو را دریابد و به فریاد تو رسد، اما:

گر نورِ عشق ِ حق به دل و جانت اوفتد

بالله کز افتاب ِ فلک خوب تر شوی   حافظ

** قُندوز:  پستانداری است از جوندگان که قدش به هفتاد و پنج سانتی متر می رسد و ان را به خاطر پوستش شکار می کنند.

** قل لو کان البحر....

بخشی از ایه صد و نه سوره کهف بدین مضمون که :

ظاهربینان کوته نظر را بگوی که اگر دریا مرکب شود ت کلمات پرودگار تو را برنگارند بی گمان اب  دریا به پایان آید و کلمات پرودگار همچنان باقی ماند. هر چند دریای دیگری را نیز به مدد آورند.

به سخن مولانا:

هفت دریا گر شود کلی مدید

نیست مر پایان شدن را هیچ امید

باغ و بیشه گر شود یکسر قلم

زین سخن هرگز نگردد هیچ کم

آن همه حبر و قلم فانی شود

وین حدیثِ بی عدد باقی بود

در صحبت مولانا

حسین محی الدین الهی قمشه ای

 

 

 

 

 

  نظرات ()
مطالب اخیر ای یوسف خوش نام ما، خوش می روی بر بام ما ( مولانا، شرح دکتر دینانی) سوره انعام ( دکتر الهی قمشه ای) یوتوپیا (توماس مور) موسی و ابلیس ( شیخ احمد غزالی) نیایش ( دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی) دستهایم را دوست دارم ( میلاد ربانی اصفهانی) قدر استادِ نکو دانستن،حیف استاد به من یاد نداد ( استاد ملکیان) عدالت و راستی ( ایه هشت سوره مائده) سه نوع عشق ( مصطفی ملکیان) معنی تکبیر ( علامه تقی جعفری)
کلمات کلیدی وبلاگ  
دوستان من وب سایت رسمی دکتر حسین الهی قمشه ای وب سایت اختصاصی دکتر سروش سایت فرهنگی نیلوفر وب سایت اختصاصی دکتر ارش نراقی وبلاگ اختصاصی مهندس بازرگان سخنرانی های صوتی و تصویری دکتر الهی قمشه ای دانلود 100 کتاب برتر جهان از نگاه دکتر الهی قمشه ای دانلود کتابهای صوتی اشراق اخبار فناوری اطلاعات طراح قالب